مادرش امّ ولد بود ، نرجس نام داشت . ولادتش ، شب جمعه پانزدهم ماه شعبان سنهء دويست و پنجاه و پنج و به روايت شواهد النبوّة به تاريخ بيست و سوم ماه رمضان سنهء دويست و پنجاه و هشت در سرّ من راى - به عرف سامرّه - واقع شد و امام دوازدهم در كنيت و نام ، حضرت رسالت پناهى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را موافقت دارد و القاب شريفش : مهدى و حجّت و قائم و منتظر و صاحب الزمان و خاتم اثنا عشر است . صاحب الزّمان در وقت وفات پدر خود ، امام حسن عسكرى عليه السّلام پنج‌ساله بود كه بر مسند امامت نشست . چنان چه حقّ تعالى يحيى بن زكريا عليه السّلام را در حال طفوليّت ، حكمت كرامت فرمود و عيسى بن مريم را در وقت صبا به مرتبهء بلند رسانيد ، همچنين در صغر سن ، او را امام گردانيد . كمالات و خارق عادات او نه چندان است كه در اين مختصر گنجايش داشته باشد . ملّا عبد الرحمن جامى در شواهد النبوّة « 1 » از حكيمه ، خواهر امام على النقى كه عمّهء امام حسن عسكرى عليه السّلام باشد ، روايت مىكند . . . . » الخ . شاه ولى اللّه دهلوى در كتاب انتباه في سلاسل اولياء اللّه بر كتاب مرآة الاسرار مذكور ، اعتماد كرده و از او نقل مىكند . نيز عبد الرحمن مذكور در كتاب رسالهء مداريه كه از او حكايت عجيبى در اواخر باب هفتم نقل نموديم گفته : حضرت شيخ محى الدين بن عربى در باب سى صد و شصت و ششم از كتاب فتوحات مكّى مىفرمايد كه بدانيد اى مسلمانان ! كه چاره‌اى نيست از خروج مهدى كه والد او حسن عسكرى عليه السّلام است ، ابن امام على النقى ، ابن امام محمّد تقى الى آخره . پس سعادتمندترين مردم با او اهل كوفه خواهند بود . او دعوت مىكند مردم را به سوى حقّ تعالى به شمشير . پس هر كه ابا كند ، مىكشد او را و كسى كه منازعت مىكند با او ، مخذول مىشود . چنان چه در اين محل ، تمام احوال امام مهدى عليه السّلام را در كتاب مذكور ، مفصّل بيان نموده است ؛ هر كه خواهد ، در آنجا مطالعه نمايد . حضرت مولانا عبد الرحمن جامى مردى صوفى ، كارها ديده و شافعى مذهب بوده ،

--> ( 1 ) . شواهد النبوة ، صص 404 - 405 .